zaterdag 5 oktober 2013

Waar is dat feestje?

De verpleegkundigen kwamen gisteren aandraven met een enorme zak melkachtige vloeistof, de bijvoeding. Die baxter moest de ganse nacht lopen en dat heb ik geweten!
Blijkbaar moet je van dat spul ook soms braken en uiteraard stond ik daarvoor weer op de eerste rij. Bovendien heb ik zowat elk uur gezien omdat ik van zoveel vocht telkens naar het toilet moest en die dorst ’s nachts is er ook nog.
Een ellendige nacht dus en ik voel mij een beetje ‘gebroken’ maar gelukkig heb ik vanmorgen kunnen slapen en voel ik mij beter nu.
Ondertussen heeft de oncologe besloten om die bijvoeding over twintig uur  te geven zodat ik niet zoveel naar het toilet moet en van mijn nachtrust kan genieten en krijg ik extra medicatie tegen het braken. Hopelijk werkt dat beter!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen