zaterdag 12 januari 2013

De kuch


Sinds de eerste dag van het nieuwe jaar heb ik een kuch. Niet eens de benaming hoest waardig, gewoon een vervelende kuch die af en toe de kop opsteekt. Een gezond mens zou daar waarschijnlijk niet eens bij stilstaan, laat staan er mee naar de dokter lopen. Ik ging ook niet direct naar mijn arts maar na een paar dagen kon ik mijn kop niet in het zand blijven steken. Er was dus overduidelijk die kuch. Normaal ga je hiervoor naar de huisarts, bij mij werd dat een MRI na een mailtje aan mijn behandelende oncologe om dan ongerust af te wachten wat die MRI ons zou vertellen.
Gelukkig viel het allemaal mee en blijft de tumoractiviteit op mijn longen status quo. De kuch wordt waarschijnlijk veroorzaakt door dat beetje meer vocht op mijn linker long. Mijn rechter exemplaar is getalkeerd en daar heb ik dus geen last van. Ik heb ook terug dat vervelende branderige reflux gevoel met bijbehorende zuuroprispingen wat waarschijnlijk wordt veroorzaakt door de chemo die mijn maag aantast. Ah de kleine genoegens van chemo dus, maar dit kan eenvoudig met medicatie verholpen worden. Even afwachten en ondertussen mijn bed terug een beetje hoger zetten zodat ik niet meer zo plat lig zou bevorderlijk zijn voor zowel de reflux als kuch.
Ontspannen omgaan met mijn ziekte zit er echter nog niet in en het vanzelfsprekende gerust gevoel dat gezonde mensen hebben ben ik nu eenmaal voor altijd kwijt. En dat is nog het moeilijkste om mee te leren leven en te aanvaarden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen